عیدی حاج خانوم

در دنیای امروز که بخش عظیمی از توان بشر در راه تلخیص و تقسیم بندی شاخه های مختلف با هدف ساده کردن کارها و مدیریت زمان انجام می شود (که با این حال، نمی دانم چرا هرچه جلوتر می رویم، بیشتر زمان کم می آوریم!) مدتی است که حداقل در کشورمان و در حوزه فروش

در دوران کودکی که مثل تمام همسن و سالان خود، بزرگترین دغدغه ام کیفیت بازی ها و صبح را به شب رساندن بود، بعضی از جمعه ها یا روزهای تعطیل، پدرم مرا همراه خود به خانه ای قدیمی در حومه شهر نیشابور می برد. در آن ایام و

حتماً این جمله معروف از آقای مارتین سلیگمن را شنیدید که گفته : افسردگی آنقدر در امریکا رایج است که برخی از آن به عنوان سرماخوردگی روانی نام می برند! از طرف دیگر دکتر ویلیام گلاسر(روانپزشک و بنیانگزار نظریه انتخاب) هم به جای عبارت افسردگی، از افسردگی کردن استفاده می کند!

نمیدونم چه اصراریه که بعضیهامون فکر میکنیم رسالت بزرگی روی دوشمونه و وظیفه الهی و آسمونی داریم که مطالب یک نفر رو دزدیده و به زور تو حلق یکی دیگه فرو کنیم!! (یاد رابین هود بخیر!)

گویا از همان دوران کودکی که موقع بازی، توپمان به خانه همسایه می افتاد و به دنبال توپ، زنگ در خانه اش را میزدیم و نهایتاً مشکل حل می شد، به همان طریق اکنون نیز برای حل مشکلات محیط و جامعه خود به دنبال همسایه ای میگردیم تا زنگ خانه اش را به صدا دربیاوریم. غافل از اینکه

حکایت معروف آفتابه دار مسجد شاه را همگی شنیده ایم. کسی که آفتابه ها را به رنگهای مختلف رنگ آمیزی کرده بود و هر بنده خدایی که به هدف روشنایی چشم و رهایی از عذاب دنیوی(!) قصد ورود به